De Wederopbouw haet ut drök, mit huuzer repareren.
En eeder zuk als ut maar lök, daovan te profiteere.
Marie, zag mooder, dink er aan!
Veur det die kaerels fietse, vraog dich wat verf en laot ze dan de kelder
auk nog witte.
Toen streek Marie zich euver `t haor, en zuchtte: det is al klaor...
Refrein:
Det haet de blônde stucadoor oët Friesland al gedaon....
Dae is galant en béj de hand en haet mich d'rek verstaon.....
Dae lange, blônde stucadoor is eine leuke vent...
Dae is zoë knap en is zoë rap en kint zien vak patent....
Der woord geaaid, gepaaid, geplek en hiel wat verf verstreke.
Al stônd det auk neet in `t bestek, dao woort neet nao gekeke.
Tot zelfs de côntroleur met tasch en rônde, roeije wange.
Vroog hiel verleef: Waat dunk ôch, aa wéj baove auk behange?
Toen streek Marie zich euver `t haor en zuchte: det is al klaor...
Sjeng kwaam oet deens en zag: Marie, laot ôs nôw trouwe.
Ik zal veur ôs en .. waat nog kump... ein aardig nestje bouwe:
Dit nestje wuurd dan mien palies en dich mien keuninginne!...
Toen streek Marie zich euver `t haor en zuchtte: det is al klaor...
Meziek en wäörd:
R. Schweitzer.
Ik trof um gisternach, op dae had ik gewach,Weej smoesde saame einen tiéd,
Det haet neet lang gedeurd, waat is d'r toch gebeurd?
In eine kiër waas ik um kwiét.
Maar kiék ik um mich haer, dink ik :"Dao isse weer!"
Zeg: Bis dich dae van gister?
Want anders hebste ech toch vuuël van 'm eweg,
Bis dich dae van gister?
En is det neet meschien, de hads 't kinne zien,
Vraog dich dus maar neet of det klop!
Dan gaon weej wiejer wao ik gister bin gestop,
Zeg: Bis dich dae van gister?
Zoë neet, zörg ik beslis des dich det morge bis.
Ik weit neet miër zoë good, wie dae van gister hoot,
Ouk wao dae woënt, 'k heb gen idee,
En ik herinner mich gaar niks van zien gezich
Want daoveur stônd hae te doën beej,
Dus vraog ik maar rechoét aan idd're leuke snoét, :
De wets neet waesse mis, wanniër 't duuster is,
Jao, de's ein naodeil van de nach,
Kôm doot dien ouge dich en knoével ens mit mich,
Allein maar efkes op verdach,
Dan haop ik deste zaes, des dich 't bis gewaes:
wuurd bezônge door Mirjam van Elderen
mit Sandra Geeraads en Bernie Billekens Plaats 8-2005
Mien schoënelders hadde ein hiël good bedriëf.
Ze hoofde beslis neet te klage.
De kinder die ware al groët, alle viêf.
Ze hadde vuël hölp van eur blage.
Ik kwaam aan ut vreeje mit eine daovan.
D'n beste, is now miene man.
Refrein:
Dae van mich, det is zônne gôjjen blood.
Dae is morge nog good, dae is morge nog good.
Dae van mich, det is zônne gôjjen blood.
Dae is mor-rege nog good.
Hae is nog baeter dan hae is.
Ut is d'n beste oêt ut nis.
Dae van mich, det is zônne gôjjen blood.
Dae is morge, dae is morge, dae is mor-re-ge nog good.
Beej eed're gelaegenheid dink hae aan mich.
En zaet-te-det is ôngelaoge-:
Dich bis miene golde, ik hald zoë van dich.
"De wets ut, de hoofd niks te vraoge".
Hae raojt mien gedachte, waat zek ge daovan.
D'n beste, det is miene man.
Wäörd: K Timp.
Meziëk: G. Aertds.
Jaor 1969
Refrein:
Dao kinse hônderd mei waere, of waal hônderdtiën beej good gedraag
Laef dien laeve, plök d’n daag
Zit neet te näöle, noow ens gen geklaag
Waat-se ouk zegge, bewaere, ech geneete duit gen pien
Blief jôngk en kwiek, maak dich neet diek
’t Môt zoë zien wie ’t môt zien
Hingk Magere Hein dich aan ’t bein
Dan zeg ik nae, nae , nae, nae ... nog neet misschien
Gans Venlo haet ein virus, waal veer daag in ’t jaor
Neemus dae haet zich in de haor
Ik kin d’r neet aan winne, det gewörg
Waat môt ik doon ik maak mich zörg
Loup verlaore heej oppe straot
Gaon nao d’n dokter veur waat gooje raod
En weit, en weit geej waat dae zag
Noow heb ik ’m getroffe, dae sies dao op ’t plein
Zoë ein zoë is d’r toch maar ein
Det zoë wat ouk nog rond löp in ’t wild
Noow miene leefdeshônger stilt
Zit mit kriebels in mien maag
Zoë loup ik rônd heej waal de gansen daag
En weit, en weit geej waat ik dink
Mit vrinde op de lappe, gedreeve door de lach
Feeste weej door wies in de nach
Weej hange aan det groëte bônte lint
Zoë gaon weej door wies aan ’t ind
Geit dae kater mei nao hoés
Hae veult zich dan in miene kop good thoés
Dan zaet, dan zaet dae taege mich
Gezônge
door: Vic en Marius Suiker, Mark Janssen, Petro Janssen
Teks: Frank v/d Broek
Meziék: Hay Geritz
Jaor: 2011 Plaats 2
In vastelaovend viere, dao zien weej nummer ein.
Weej hoove niks te liëre, det kint heej idderein.
Weej zien d'r mei gebaore, det kôste weej as kind.
Och Venlonaer, och Venlonaer.
Waat biste toch verwind.
Refrein:
Dao zien gen kruujes veur gewasse en gen pille veur gedreid.
D'r is gen hoëgeschoël umdet te liere;
Maar ôzzen babbie mak grimasse, want dae wet allang bescheid.
Wie weej vastelaovend viere.
Hae duit al net zoë mafgedoedeld wie de res.
Hae zweijt de rammelaer en rup maar um de fles.
Dao zien gen kruujes veur gewasse en gen pille veur gedreid.
Maar ôzze babbie wet al wie `t geit.
Dat vastelaovend viere det wilt me euveral.
Maar gank ze ens wat liëre van Aldewiêverbal.
Och minse det besteit neet, det haet toch genne zin.
Al woelste gaer, al woelste gaer.
Det kriegste d'r neet in.
Wöärd: Ad Pollux
Meziëk: Fr. Wetjens.
Joar 1970
Mien mam, dae schat, had weer ens wat,
Zeg jông, ik huur dich praote wie ein krei
Dien stum is weg, det is toch slech,
Waorum zingse allemaol die leedjes mei?
Refrein:
Dao zien ze veur, dao zien ze veur
Want as ’t det neet goof veur ôs
Waas ik d’r ouk neet aan begôs
Dao zien ze veur, dao zien ze veur
En pas wanniër ’t d’r neet is
Dan wetse waasse mis
Ein leed, ein glaas en eine leeve,
Dao is nog neemus aafgebleeve,
Die bringe roëzegeur en maoneschien
Gewoën umdet ze dao veur zien.
D’n buurman zag, gans ônverwach
Zeg jông waat makse noow toch weer veur kraeg,
Ik hald dich heej, haos gaar neet beej
Waorum hebse dien glaas beer toch zoë dök laeg?
Mien tante vroog, wie zeej mich zoog,
Zeg jông, ik kin d’r gaar neet euver oét,
De geis nao det, en dan nao het,
En die kös dich allebei dan op eur snoét!
gezônge: Peter Jansen en Wim Janssen
Wäörd: Peter Jansen en Wim Janssen
Jaor: 2008 Plaats 4
Refrein:
Biste d'r eine van deze of van dae kant van de brök.
Det is jao doëdgewoën ein kwestie van gelök.
En waas dich det gelök dan auk beschaore.
Dan biste aan de gooje kant gebaore.
Maar zitste noow, och errem, aan dae kant van de brök.
En iërlijk neet expres, maar gewoën per ôngelök.
Dan bäök maar neet, det is toch zoë gefiks.
Want die brök, waat ein gelök, die is d'r neet veur niks.
De Maas haet al ieëwe geleeje.
Os schoën Limburgs land.
Gewoën maar in twiëje gesneeje.
En weej krege deze kant.
Daomei hebbe weej toch aevel.
Einen hiëlen haop gelök.
Maar auk einen haup gestraevel.
Met die van dae kant van de brök.
Jaokoëbuske van ôzzen bekker.
Dae haet zien hert verpand.
Hae zaet: waatste wiêd haols is lekker.
Ik vreej aan den euverkant.
Den bekker dae zit te greeke.
Wao môt ik noow met um haer.
Waat zien det veur rare streke.
Det geit mich toch ein brök te vaer.
Teks en Meziëk van Ad Pollux en Jan Jacobs.
Refrein:
De ganse nach heb ik mich aangesteld
Jao, zoëgezag allein maar schäöp geteld
Want als ik neet kan sloape
Heb ik mien ouge aope
En bin ik 's morgens oétgeteld
De ganse nach doon ik gen oug miër dich
Jao, zoëgezag umdet ik wakker lig
Want as ik neet kan sloape
Kan ik allein maar haope
Desse wakker lees van mich
Waas ik maar neet verleef!
Kans dich neet sloape?
Help mich toch astebleef!
Waat môt ik dan doon?
Dich bis d'n hertendeef!
Dien hertje stônd aope
Geaf truuk astebleef
Dich steis neet in mien schoon.
Ik weit mich genne raod!
Kans dich neet luime?
Ik gaon gans van de graot!
Det is neet gezônd
Maar kan det dan gen kwaod?
Dan kanse neet druime
Dus blièf, pallesaot
Mit dien veut op de grônd.
Wäörd: Guus Timmermans Jr.
Meziek: C. Ottenheym.
Gezônge door: Leta Bell en Hay Smeets
Jaor 1997
Weej zien de jônges van d'n do, re, si, la, fa.
Weej zien de kunstenaers met hiële groëte Ka.
Weej blaoze wals en ouvertuur en symphonie.
Weej blaoze veur de voës van edere partie.
Weej träöte toch zoë gaer,
Let op, dao gaon we haer:
Ein, Twië, Dreej.
Refrein:
Oet de waeg, oet de waeg veur de Hofkapel,
Jônge, jônge, jônge, waat ein hendig stel,
't Is de bloom van d'n hoempapa meziëk,
Ze zien de glorie van 't Jo-cus-riëk.
Weej speule boogie-woogie, swing en opera.
Of eine polka van je hoepsa-heisasa.
En as 't sloëte is, dan kump nog pas de clou.
Dan toëte weej ôg nog ein lollig toe-tje toe.
Weej träöte toch zoë gaer!
Let op, dao gaon we haer!
Ein, Twië, Dreej.
In de boesj, boesj, boesj heej wiëd vandaan,
Dao woënt ein joeksige stam.
Die danse um enne Jocus haan
Op de maot van de Joeks-tam-tam.
Die zien dök dreej daag in de waer,
Dan verkleije die zich allemaol as Venlonaer.
Dao zingk en springk dan groët en klein
En klink maar ein refrein.
Refrein:
Hoeba, hoeba, hoeba, hoeba, jao jao jao
De vastelaovend is weer dao
En allemaol de leeje van de jocus stam
Danse op de maot van de joeks-tam-tam.
Hoeba, hoeba, hoeba, jao jao jao
De vastelaovend is weer dao
En allemaol de leeje van de jocus stam
Danse op de maot van de joeks-tam-tam.
Haej, haej, haej, haej, haej, haej, haej, haej, haej
Haej, haej, haej, haej, haej, haej, haej
Haej, haej, haej, haej, haej, haej, haej, haej, haej
Haej, haej, haej, haej, haej, haej, haej
't Opperhauf det dans veurop
In alle prach en praol.
Met lange vaere op de kop,
Dae regeert ze allemaol
En in die daag zoë wuërd gezag,
Dan waere dao de maedjes aan de man gebrach.
Dan dans en sjans al wae maar kan
De ganse stam rup dan.
Alle hutte zien wies 's nachts hiël laat
Met inlanders volgeprop.
Die drinke van zô'n broensig naat
En met witte schoem d'r op.
Die aete dan zô'n greune soep
Met verkes-puuët d'r in
En enne selderieknoep.
Dan gaon die veut weer van de vloëre
En klink opnie in koër.
Wäörd: Frans Boermans
Meziék: Giel Aert
Gezônge: Wiel Vestjens en Hay Cromvoets
Jaor 1981
Die hoonder van heejnaeve, dao heb ik 't neet op,
Die doon d'r alzelaeve wie kiepe zônder kop.
Det is mich ein gemeier, det huër ik kiër op kiër,
Det scharrele um die eier det pikke weej neet miër.
Aoh geej zek det det gaar neet kan,
Dan wet geej zeker nörges van.
Refrein:
De kiepe van vrouw Fiepe hebbe herrie met d'n haan
En ze wille allemaol gaon scheie.
Die kiepe van vrouw Fiepe, maar waat stelle die zich aan,
Want die wille neet miër kakele maar kreije.
Waat ein tiepe van kiepe, die duuzelt 't meschien
Of kinne die hinne al aan de ruuzel zien.
De kiepe van vrouw Fiepe hebbe herrie met d'n haan,
Maar trek d'r och maar niks van aan.
D'n haan luët ze gewaere, dae lach zich haos de miës,
Verdöld de zoels haos zwaere, die kiepe zien neet wiës.
Dan ruppe: "Huër ens pölle det geej det neet begriep,
Nôw laot det flauwekölle, ein kiep bliëf toch ein kiep.
Hald nôw leever maar ôg gezich
En scharrel nôw maar door mit mich".
Vrouw Fiepe leep te klage, waat môt dae'n aktiegroep,
As die zich neet gedrage, dan maak in kiepesoep.
Maar wie geej weit zôn kiepe, zien taege 't geweld
En daorum kreeg vrouw Fiepe, weer eier veur eur geld.
Genne haan dae d'r nog nao kreit,
Ik mein det präötje der d'r geit.
Wäörd: Frans Boermans
Meziék: Giel Aerts
Gezônge: Wiel Vestjens en Hay Cromvoets
Jaor 1984
Weej staon gaer veur de spegel, al zegge weej 't zelf,
Al zeen weej in de regel, allein de veurste helf.
Dao steiste van te kiëke, zoë kriegste ein idee.
Wie moëi weej môtte blieke met d'n achterkant d'r beej.
Maar, klink 't dan auk gek, det is net ôs gebrek. Want ...
Refrein:
Ware weej maar neet zoë knap
En hadde weej maar vuël miër cente.
Zote weej maar neet zoë krap
En dan maar laeve van de rente.
Minseleef wao geit det haer,
Zoë kômme weej moëi in de knoëi.
Ware weej maar mieljoenaer,
Maar ja, weej zien allein maar moëi.
Ware weej maar mieljoenaer,
Maar ja, weej zien allein maar moëi.
Zek vind geej ôs gen wônder, zoë knap en zoë gezônd,
Ôs bein hange van ônder, persiës wies aan de grônd.
Van veur zit niks verschaove, 't echterste zit good.
De kop dae kump van baove auk nog krek wies aan d'n hood.
Maar, klink 't dan auk gek, det is net ôs gebrek. Want ...
De sauna, de massage, daobeej de zônnebank,
En ouk de letste rage, d'n bio-wônderdrank.
De manicuur, de kapper, det hoof veur ôs gaar neet.
Weej kinne toch neet knapper, waat geej zeker zoë waal zeet.
Maar, klink 't dan auk gek, det is net ôs gebrek. Want ...
Wäörd: Frans Boermans
Meziék: Giel Aerts
Gezônge: Hay Cromvoets en Wiel Vestjens
Jaor 1989
Ôs ganse koedeljach is weer beejein gebrach
Dae bônte zaolentrein dae slingert achterein
Weej hebbe allemaol die schoën femieliekwaol
Jao miene leeve schat weej hebbe altiéd wat
Want lol en plezeer is laevesmedicien
Daomei môsse noëts nae noëts te zuunig zien
Ôs ganse koedeljach det is um te bäöke van de lach
Weej zien toch femielie al is 't wiéd eweg
Wae good kint bliéve plekke kint zoë beej ôs terech
As lid veur spek en boëne lachse dich de miés
Ôs koedeljach die mak dich einen dieke wiés
Weej doon zingend praote det duit ôs neemus nao
En uig ens wie weej loupe de neuze achternao
Ôs joekskepelle staon weer mit de kuit veuraan
Twië vingers in de neus en dan d'r taegenaan
(brök:) Och jao, det kump d'r ouk nog beej
Die ganse koedeljach ziet geej en weej
Die moeie pöl en ouk daen höllewöl
Kôm laot ôs same nog ein rundje spaaje, ôs begaaje!
Gezônge: Christel Wouters, Hay Wilders en Quinn Warmerdam Plaats 6-2005
Refrein:
Kiek dao kump de Kopere, now ziën we oet den brand
Hae had gen gereidschap, zoe maar beej de hand
Ôch det kan niks gaeve; hae kiek zich det ens aan
Morge kump hae naeve; dan is 't van de baan
Morge kump hae naeve; dan is 't van de baan
Als ôch gaaspit neet miër brand of geit de lamp neet aan
Sprink van ôch iezer nog den band, dan stel ôch gaar neet aan
De Kopere det is de man dae ôch helpe kan
Bel de Kopere efkes op; veurbeej is ogge strop
Is béj ôch `t riool verstop, de waterleiding leek.
Verleer direk neet ôgge kop en raak toch neet van streek.
De kopere jao `t is ierlik waor, dae mak ôch det klaor.
Kump met hamer, loëd en bak, kiek ens, en zaet: tot Strak.
Blief de kraan aan `t dröppele geit dae gaar neet toe.
Gaot um gen laerke tippele, det gif hae dao béj toe.
Allein `t kômme en `t gaon raekent hae ôch aan.
Laerkes zeet géj nörges staon dao kump `t neet op aan.
Meziek: H. Verhagen.
Wäörd: L Winters.
‘t Kriebelt, ik wiebel
Ik klazel-dazel-razel op mien bein
‘t Kriebelt, ik wiebel
Ik prazel-hazel-wazel wat beejein
Die winterse vlinders
in d’n boék waer ik pas kwiét
As ik nao de boétegewoëneboétezittingend’noptochendeboérebroélof
in d’n hiéring biét
Jao, dan bin ik alle kriebelsallevlindersenmienpenningeenpieke
en de ganse film kwiét
(slot:)
Jao, dan bin ik alle
Kriebelsallevlindersenmienpenningeenpiekendeprinsenadjudanteendewaagesoétd’noptoch
en de ganse film kwiét
Waeke zit ik idd’ren daag te haope
Det ik ‘snachs in bed weer gewoën kin slaope
Maar ik lig allein maar wat te dreije
‘k Weit neet wie ik mich môt gaon verkleije
En of ik de nieje leedjes kin
En of ik d’r mit de vastelaovend nog waal bin!
“Dokter,” zag ik, “doot wat aan ‘t jeuke!”
“Krats mich heej en gank mich ônderzeuke!
Kriebelt ‘t door allemaol det drinke,
of jeuk ‘t mich umdet ik vuuël doon dinke?”
“Wazel,” zag d’n dokter, “wetse waat?
Ik gaef dich op recep de niejste vastelaovesplaat!”
Allemaol mien naegel zien gespleete
Want ik heb ‘t ganse jaor gebeete
En mien eksteroug det bliéf ‘nt staeke
‘k St-st-st-st-stotter beej ‘t spraeke
Och, ik kôs die kriebels bes d’n baas
As ik neet de gansen tiéd zoë zenuwechtig waas
gezônge: Bram Holla en Ruud Stikkelbroeck
Wäörd: door Frans Pollux.
Jaor: 2008 plaats 3
Ik heb gans verkiërd de wekker geliërd.
Det duit mich zô'n verdreet.
De meister zag zelf, ze löp maar wies twelf
En wiejer wisse neet.
Maar wie ze ouk dreit of waat ze ouk sleit
Al löp die klok ouk door.
Ik wis zoëgezag van nao middernach
Nog noëts d'n tiëd of oor.
Refrein:
Ik woel maar det ik wis
Wie laat of det 't is.
Mien mooder haet mich zoë gezag
De kumps mich neet te laat vannach.
't Is nôw maar de zaak
Det ik nemus wakker maak.
Det nachgebraak det bin ik muug
En daorum gaon ik maar morgevruug
Toen veurgisternach de pliesie mich zag,
Zeg is 't weer zoë laat.
Ik zag: "kôm en kiëk, ik loup ôngeliek
Des net waat ik zoë haat.
Ik heb gennen tiëd en 't is nog zoë wiëd
Van heej wies aan mien deur.
As gej achter loup det schaelt ennen houp
Dan loup ik vasses veur".
Wäörd: Frans Boermans
Meziék: Thuur Luxembourg
Jaor 1964
Refrein:
't Leet aan de letste
Daonao dreijt de kamer
Jao zônder dae letste
Zoel alles baeter gaon
Want drek nao de letste
Kump dae man met d'n hamer
Jao wetste dae letste
Laot ik veurtaan maar staon
Nae nemus dae wet 't preciés
Zelfs de geliérde die zien neet zoë wiés
Van wievuél beer kriegste enne kater
Wae levert 't echte bewiés
De waorheid die kump heej op neer
't Leet dök aan ein glaeske beer.
Letsaan had ik smorges weer spiét
Waas ik de film van 's aoves gans kwiét
Ik had mich zelfs nog veurgenaome
Ik tel ze en stop oppe tiéd
Det telle der haet neet gebaat
Ik stopde net eine te laat.
Ik liérde veurluipig mien les
Maar oét ein ônderzeuk bleek det 't bes
En ik heb gaar gen verschil gevônde
In beer oét d'n tap of de fles
Al deej ik d'r viéf op ein riej
Beej edere kiér bleek opnie:
Wäörd: Joep Huybregts
Meziék: Guus Timmermans
Gezônge: Hay Cromvoets
Jaor 1988
Hééj miene leve, hééj mienen brave,
Laot ôs ens danse, allebei de ganse nach.
Kôm miene leve ens same zweve,
Dao heb ik lang, al zoë lang op gewach.
Refrein:
Waat is det fijn, och waat ein laeve,
En idderein is gaer verleef.
Weej doon zoë gaer um emus gaeve,
Wao môt det haer ... dich bis zoë leef.
Waat is det fijn opnie dae razel,
Veur dich allein wies in de kneen.
Die slappe bein daen duzel-dazel,
En idderein ... dae meug det zeen.
Hééj miene leve, hééj mienen brave,
Fijn oét dae sleur te rolle veur dreej dolle daag.
Ik dans op roéze, dich kans weer bloéze,
Waat zien weej blie dat opnie det weer maag.
Hééj miene leve, hééj mienen brave,
Laot ôs gelök verschaole zién in parelwién.
Laot ôs maar zwiére en same viére,
Jao det gelök is ein stök zônneschien.
Wäörd: Hannelore Winter
Meziék: Wim Roeffen
Gezônge: Petra Houben en Jan Derijk
Jaor 1990
Zek, wet geej van dae'n erme man,
Dit dreuvig leed vertelt d'r van,
Wie deep dae mins toch zônk,
Doordet hae dröpkes drônk.
Refrein:
Hae waas dae man, dae neuchter waas gebaore,
Hae waas dae man, vol laeveslös en haop.
Nôw zeet geej dan, waat van um is gewaore:
Dao leet hae dan, nôw velt hae haos in slaop!
Aoh jeremijee, aoh jussusmerante
Auk alkohol haet zien kwaoje kante!
Aoh jeremijee, aoh jussusmerante
Auk alkohol haet zien kwaoje kante!
Ik zag um nog: "Nôw laot det toch!"
Wie zwaor haet hae zien zaak bekoch;
hae zag: "Ik weit mien maot,
Nog eine kan gen kwaod."
Nao hoës gebrach, in bed gelag,
Det is waat hiël 't minsdôm wach,
As me zoë drinke kan
Wie dezen erme man.
Wäörd: Frans Boermans.
Meziék: Thuur Luxembourg.
Jaor 1973
Ze weite neet wie of `t zit, in Jocus hoonderstal
Ze weite neet wie of hae hit, of wae `t waere zal
Maar dan opens, ein hels kabaal, dan plats d'r wat oêtrein
As EINE zingk de ganse zaal, `t volgende refrein:
Refrein:
"Dao isse dan, dao isse dan, dao is de nieje Prins
'Dao isse dan, dao isse dan, persiës dae ik mich wins".
Nôw huurste in de ganse stad:
"Och waat eine leuke mins,
Is ozze nieje Prins".
Nôw huurste in de ganse stad:
"Zonne gooje hebben weej nog neet gehad".
De Prins trek dreej daag op en neer, op wage of op ker
Hae brink de stumming en plezeer, hae is de groeëte ster
We kinne um neet misse, Venlo haet um toch zoeë gaer
Zoeë môt't, anders bisse gennen echte Venlonaer.
Wäörd: K. Timp
Meziék: Giel Aerts.
Net wie-se zaes, net wie-se zaes.
Dao hebste groët geliëk in.
Net wie-se zaes, net wie-se zaes.
Waat zitter einen haup meziëk in.
`t Is idder jaor opniej dezelfde wiës.
Dao in ôs vastelaoves-paradiës.
Refrein:
Op de Parade, op de Parade.
Ôzze place, place, place de la Parade.
Zuuse vrinde en bekinde.
Nae, dao bisse noëts allein.
Op de Parade, op de Parade.
Ôzze place, place, place de la Parade.
Dao haet me `t dalik in de smiêze
Op die Parade.
Is wat te kerdiêze.
Net wie-se zaes, net wie-se zaes.
De vastelaove-gekke.
Net wie-se zaes, net wie-se zaes.
Die blieve op de P'rade plekke.
Ze zinge en ze lache zich te miës.
Dao in ôs vastelaoves-paradiës.
Net wie-se zaes, net wie-se zaes.
Ze gaon haos door de roëte.
Net wie-se zaes, net wie-se zaes.
Ze hange met de bein nao boête.
De P'rade krieg van ôs d'n iërsten priës.
Det is ôs vastelaoves-paradiës.
Wäörd: Ad Pollux.
Meziek: Fr. Wetjens.
Jaor: 1967
De poes van Toën det is ein kat.
Kaolzwart met lange stert.
Ze vrit hiël fein ut hielke op.
En lös maar genne snert.
Ze duit waat heej, ze duit waat dao.
De ruuks ut kamers wiëd.
En toch wilt özze gooijen Toën.
Det praoper biés neet kwiét.
Refrein: Die poes van Toën det is ein kat.
Kwaam op mich aaf en deej mich wat.
Ik waerde mich wie eine gek.
Jao, jao daovan heb ik die plek.
Die poes van Toën det is ein kat.
Kwaam op mich aaf en deej mich wat.
Ik waerde mich wie eine gek.
Daovan heb ik die plek.
Ein aardig Vastelaoveskind.
Had Toën ens flink gekös.
Maar thoës gekômme leet zien vrouw.
Dae stumper gaar gen rös.
Wao waas dich?- Is det lippestift.
Ik wil deste ut mich zaes.
Och nae zaet Toën, maak dich neet diëk.
Ik bin beej de poes gewaes.
Toën zoot mit kermis in de kroeg.
Drônk flink waat beerkes oët.
Maar efkes later sloog hae zich.
Kreeg krampe op zien snoèt.
Al waggelend ging hae nao hoës.
En vônd ein gooije smoes.:
Die kretskes vrouw, die kreeg ik weer.
Van die gemeine poes.
Wäörd en Meziek H. Verhagen
en J Kohlen.
|
