Limburg k-l

Limburgse leedjes

Kalendermaedje.

Os kleinste kaemerke, des gewis.
Dao steit wannir emus jrig is.
De zuus maar allein asse dao ens bis:
t Maedjes van miene kalender....

Wie det in maart dao te skieje steit.
Wie det in mei door zn weiland geit.
In juni waas t neet te werm gekleid.
t Maedje van miene kalender.....

Waorum, och waorum geit dn tid veurbeej?
Waorum zitte weej ore op de ........?
Waorum, och waorum geit dn tid toch zo vlot?
Iddere maond scheurt zn maedje kepot.

In Juli had t bezeuk gelk
t Loog te znne op ziene rk.
Toen meuste ze allemaol aeve dk.
Nao t maedje van miene kalender....

Wae in november verjrt meschien.
Jao Ome Karel, of Tante Fien.
Det zal mich toch allemaol wrsje zien.
Beej t maedje van miene kalender.....

Maar op niejaorsdaag kwaam gen andere snot.
De kalender waas op en mien leefde ot.
En doo noow te zien is neet langer en fees.
Beej zn dink van dn aafhaolchinees....

otgebrach door Neutjes 4.
Henk v.d Ham/Win Janssen.
Peter Jansen/Hans Mans.

Kat en moes blues.

Op de zlder beej s thoes
zoot ein hiele dieke moes.
En die moes die zoot dao good
achter einen alden hood

Maar weej hadde ouk ein kat
muuske zag die, witste wat.
Weej zien heej toch kind in hoes
kom weej speule kat en moes.

Km maar reep die moes hiel stm
en die kat die reep ik km
kwaam vanoet de kas vandaan
zag toen akkie dich bis draan.

Piep zag toen die moes dreej kir
des gemein ik doon neet mir
oet die valse kattesnoet
stook t moezestertje droet.

Huur nw minse allemaol
de moraal van dit verhaol
luuster neet nao fien gesmoes
speul nots same kat en moes.

Teks en Meziek: Sef Hendrickx/Jan Theelen.
Geznge: Mees Nunumete.

Kebouter Pimpelpom.

Op eine paddestool, in t midde van ein bs.
Zoot ein kebuiterke, det neet met bke stoppe ks.
Ut waas allein, zo gans allein.
Hae veel allein op Lange, mar die maedjes neet op um.
As hae ze vroog um waat te drinke zagte zeej met heise stum:
Dich bis te klein! Vuulste klein.

Kebouter Pimpelpom woort gek van zien verdreet
En daorum zinge weej veur um dit trostende leed.

Refrein: Kebouter Pimpelpom, Kebouter Pimpelpom.
De bis waal neet zo grot
Kebouter Pimpelpom, Kebouter Pimpelbom.
Maar dien muts is keimoei rod.

Kebouter Pimpelpom reek kwaod: Waat kaop ik do noow veur?
Ik heb probleme met mien lengte, neet met mien muts zien kleur.
Ik bin te klein! en dus gans allein.
Ik heb te kleine hand, te kleine erm, en ein te kleine neus.
Te kleine veut, te kleine vingers en auk nog serieus,
te kleine bein. Mien bein zien klein.!

Kebouter Pimpelpom, dae greujde neet
En daorum zinge weej veur um dit trostende leed.

Net wie Kebouter Pimpelom weer truuk nao hos woel gaon.
Kwaam ein ontstellend lank moi maedje hil dich beej um staon.
Het vond um leef, zo hil erg leef.
Het waas gans gek van det kebuiterke, daen erme leeve bluts.
En t aller-allermoeiste vond het zien roje muts.
Het waas verleef, hae waas verleef.
En de volgende daag trouwde zeej gelik
En op de brolof zng t maedje deze trostende mezik.

Neet ot Lottum.
Teks en mezik Frans Pollux.

Kiek ns in mien ouge.

Kiek ns in mien ouge, lach ns tege miech.
En zgk daan ns eve, ch haw zoeveul vaan diech.
Kiek ns in mien ouge, daan bin iech zoe bleij.
Want diech bis dn hoofpries, oet de loterei.

Les zaog iech in n diskoteek, ne gooje kamraod.
Iech weit tot heer hiel gere dans, meh heer bleif noets in de maot
De sjoenste meitskes zeuk heer oet r ligk altied op de loer.
Gei pleetsje sleit heer euver heer is altied op de vloer.
De meitskes hlt heer stevig vas en fluustert in hun oer.

Iech waor ls op n broelof en dat waor e reuze fees.
En weit nog hiel good tot t dao gezllig is gewees
n oor of tien toen dansde de femilie achterein.
Iech dach toen beij mien eige, now die hawwe vaol vaanein.
en t waor nog neet ns twellef oor toen zoong n eederein.

Zoondagskind: Beppie Kraft.
Mestr. wrd: Jean Kraft.

Kiek ens.

Heej kiek ens is ut neet moei dan.
Heej uig ens is ut neet knap man.
Want kiek ens die bein.
Die bein zoe lank, die moeie knt.
En dae moeie gank.
Och jao man, is ut neet moei dan.

Het is mier dan ein foto-model.
Jao, ik val veur um op de kneen.
Want ik halt van zien auge.
Zien auge zoe blauw.
De wang met det kuulke.
Och man waat ein vrouw.
Och, jao man, is ut neet moei dan.

Hee kiek ens is ut neet moei dan.
Jao dan fluit ik um hiel hard nao.
Want ik hald van zien haor.
Zien haor zoe blnd.
Dae moeije lach.
Van dae moeije mnd.
Och, jao man, is ut neet moei dan.

Ut is ut moeiste maedje.
Det ik oeits heb gezeen.
En as geej ens wis.
Waat ut met mich deej.
Och jao man, is ut neet moei dan.

Teks en Meziek: Jaakko Buchholtz/
Todd & Lombardo.
Geznge door: Minsekinder.

Kiendje kieke.

Refrein: Kieke, kiendje kieke
op wae zou toch det lle-blke lieke?
Kieke, kiendje kieke
t Zal wal t meiste op zien elders lieke!

En kiendje van en jong gezin zuut t irste laeveslich
Trnkes rolle in t begin en verlosse idders plich
Nao alle drukte efkes rust en eindlik met zien dreej
Nieuwsgierig kiek me otgeblus nao det snuutje hie tevreej

De minse kmme op bezeuk met kadootjes veur de job
De elders vinden daat zoe-leuk mar dao schuut hae niks mei op
Nao de voeding efkes rust veur t boertje van dn daag
Nieuwgierig kiek men hiel bewust nao det snuutje van dae blaag.

Al wurt t kiendje straks en kind met zien eige minse streek
Toch dinke minse ongewind op wae daat nou waer leek
Daan dinke zeej, geluif maar gerus aan dae allerierste daag.
Nieuwsgierig keek men hiel bewust nao det snuutje van dae blaag.

Teks en Meziek : Hans v.d. Brandt.
Geznge: Wooden Chain.

Kinder Kinder.

Refrein: Kinder, kinder kan det neet minder
mt det dan zo maar vaeder gaon;
minse, minse, met al s winse
is t waal vruger of later gedaon.
Ein kind wit det weetje, dan stump det neet mir
en t ind van t leedje det kump eine kir.
Kinder, kinder, schd nog ens in,
want daorum te zumpe det haet genne zin.

Whisky en sherry en port en cognac,
cola en tonic en beer met dn bak,
neutjes en zoutjes en kis beej de win,
dipsaus en chips mt dr allemaol zien.

Dao gaon twie getrouwde gewon oeterein,
dao hkke dr twie ongetrouwde beejein.
dao blief ennen blaag beej zien elders neet thos,
en allemaol schrive ze ik mt ein hoes!

Ein drugtrmmel, aafwas en wasautomaat
ein hogtezn, stereo, striekapparaat,
en keulkas en diepvries en keukemesjien,
en nog ennen auto, nt dr allemaol zien.

Teks en meziek: Frans Boermans/Jan Theelen.
Geznge: Bem Verdellen.

Knuffelle-knoevelle.

Refrein: Lekker knuffelle-knoevelle, same knus beejein.
Lekker knuffelle-knoevelle, dan vulse dich zo-fein.
Lekker knuffelle-knoevelle, same knus beejein.
Lekker knuffelle-knoevelle, dat wilt toch idderein.

Evelien waas zeventien.
En ging vur ut iers op stap.
Zeej zoot toen met en gleske wien.
Verlaege aan dn tap.
Vlinders kreeg zeej in de maag.
En hae greep zo zien kans.
Hae peek eur hand, dae nutten-blaag
En vroog eur toen ten dans.....

Ze zien al jaorenlang getrouwd.
En soms is ut enne sleur.
Mar ondanks alles, niks berouwd.
Dao vech zeej dan wal veur.
Vlinders kreeg zeej in de maag.
En hae greep waer zien kans.
Hae peek eur hand dae groeten-blaag
En vroog eur wir ten dans....

Ze zien intusse tachtig jaor.
En nog steeds en enig paar.
Eur moraal, jao det is ierlik waor.
Blief iewig beej elkaar!
Vlinders kriegse in de maag.
Maar neem dan wal dien kans.
Dus pak en hand en veul dich blaag.
En vraog emus ten dans.....

Teks en Meziek: Hans v.d. Brandt.
Gezonge: Wooden Chain.

Kwit.

Km maedje, nw luuster dan toch.
Ik deej t gaar neet veur express.
De zoogs mich neet en waat dan nog.
Truuk km ik en det witste bes.
Ik deej t gewon veur de jen.
Det waas al met al neet zo slum.
Ik dach: Efkes hoije, now en ?
Det wet toch, ik bin weg van um.

Refrein: Och krit maar neet, mien errem deer.
De zuus t toch weej laeve nog, ik bin dr weer.
De mins vertraejt zich waal ens tssebeije.
Ik waas gewo;en maar efkes wat gaon weije.
Vraog mich nw neet of det mich spit )
Hald mich maar vas, dan waer ik noets mier kwit. ) 2x

t Is mich toch wat, ermen blood.
Maar huur ens, det mein ik nw ech.
Det zumpe det duit dich gen good.
Dn augschaduw lp dich eweg.
Waorum mak-te znne klemau.
Nw luuster ens heej, wets-te waat.
Pak dich diene zakdook maar gauw.
De krits miene frak kliedernaat.

Nw geit t dan gebeure: De Kammerdjes.
Wrd: Frans Boermans.
Mezik: Sef Gubbels

Lala.

Dr waas ne jng, dae knl had zich verleef.
Maar ja, det maedje zng, waobeej t waal waat euverdreef.
Det zng de gansen daag allein ein stkske van n leed.
Van la,la,la,la,la,la,la,la,la, n stkske van n leed.
Maar wie t leedje vaerder ging, det wis t maedje neet.

Det maedje vroog um waal, is det gen moje wies?
Ik bin hil muzikaal, maar ik kin ze neet persies.
Det is waat oet ein symfonie van Mahles in B-mol.
Van la,la,la,la,la,la,la,la,la, van Mahler in B-mol.
Ik gluif van te veure kwaam dr do-re-mi-fa-sol.

En toen op eine kir, dao had hae dan de mood
Hae dach, ik wach neet mir, nw mt t want t waer is good.
Hae vroog um of t van um heeld en wet ge waat t zach.
La,la,la,la,la,la,la,la,la,la, det haet t toen gezach.
Nw leet t veur de hand det hae waat anders had verwach.

Och zek mich ens mien kind, zo sprook hae eine kir.
Waer ik allein bemind, of hebs dich dr sms nog mir.
Det maedje keek ens nao de maon en zng hil irlik dan.
La,la,la,la,la,la,la,la,la,la, t zng hil irlik dan.
Maar jaomer van zn leedje wuurste ouk neet wiezer van.

Ens same op de hei, dao zote zeej maar wat.
Hae vroog zo tssebei: wao dinkste nw aan schat?
Toen zag t um, maar wat ein vraog, de wets toch waal aan waat.
Aan la,la,la,la,la,la,la,la,la, de wets toch waal aan waat.
Maar ja van zn gedachte makste ouk genne sjkkelaat.

Het haet um ens gevraog, beej um thoes op dn aet.
Hae haet t maar gewaog, en ch hae laef nog wie me zaet.
Het kaokde soep met kappes en det smakde naovenant.
Zo la,la,la,la,la,la,la,la,la, det smakde naovenant.
De soep waas neet te aete en de kappes aangebrand.

Het vroog op zeekren daag: zek wuurd dr haos getrouwd?
Hae haet in eine slaag de knoup maar doorgehouwd.
Hae zag: ik zal dich zegge maedje wie of ik det vind.
Zo la,la,la,la,la,la,la,la,la, det is wie ik t vind.
Dit leedje deurde lang geng, maar dit is dan t ind.

Wrd: Frans Boermans.
Meziek: Jan Theelen.
Geznge; Hannelore Winter.

Laot miech allein.

Laot miech allein, allein mt al mien verdreet
t Is beter tot ch eve niemand zeen.
Niemand, niemand, niemand dee miech truuste kin.
Kin begriepe, deile dat geveul.
Laot miech allein, allein met al mien verdreet
ch wl niemand, niemand aanders um mich heen.
Iemand, iemand, iemand dee bemint wie iech
En verloor, begrip wat iech noe veul.

Daor steit zien lste glaas
gt sigrette, dat wrk op mie gemood.
En iech veul zien hand op mien sjouwer.
Iech bleif hope, alles kump wel weer good
Meh dat kin iech neet geluive.
Want dit aofsjeid waor hiel aanders es t oets waor.
Dit waor definitief, iech bin noe ellein.
en hm had iech zoe leef.

Ach t kump toch wel dkser veur
Strak kump dee glimlach weer.
Biste hm weer vergete
Dat zeet eederein in mien umgeving
Meh iech weet dat is neet woer.
Al die traone loge neet
Iech waor gans nao diech geriech
Want verdreet um echte leefde.
Is tevl um met te drage.
Want heer helt neet mie vaan miech.

Laot miech allein, zeur neet tegen miech.
Iech mis m.
t is nog neet veurbeij, es iech ellein bin.
Veurl iech hm naabeij.
Loat miech allein.

Zoondaagskind: Beppie Kraft.
Mestr. Teks. Jean Kraft.

Laote veer os good versjtaon.

Zonger vrundsjap is dien laeve einzaam en gans laeg.
Es dien hart wit aope sjteit bis doe gans good op waeg.
Want de aafguns en de neid dae is s veul te min.
Dus laote veer noe ins probere echte vrung te zin.

Laote veer os good versjtaon jao zonger veul sjagrijn.
Vreigele dat is niks gedaon dat gult veur eederein.
Want es veer os gaod versjtaon wie baeter dat het geit.
Vrundsjap, jao ze kleurt dien laeve dat is toch n feit.

Onger aan de raegebaog dao sjteit de pot mit goud.
Vrundsjap is zwa wie men zaet de vrund van jongk en oud.
Want de aafguns en de neid dae is s veul te min.
Dus laote veer noe ins probere echte vrung te zin.

Golvend heuvelland: Schintaler.
Teks: Guus Smeets.
Gezonge: Martin en Guido.

Late nach.

s Aoves laat nao stad toe.
t vaste ritueel.
Blive wies dn tap toe.
Want dorstig is de kael.
De zuks ein aardig bruudje.
De dreis dr neet umhaer.

Refrein: Late nach.
Lekker op de leefdesjach.
Dich waas moej....,
Moej waas aohao.
Late nach.
Dae de waore leefde brach.
Det geveul, det waas aohao.

En nao t letste rundje.
t Kwaam gans onverwach.
Ksde ik zien mundje,
Heb um nao hos gebrach.
En waat dr toen gebeurde....
Det wis geej ao zoe gaer.

t Woort inens hil drasties,
eine wilde nach.
Ik veulde mich fantasties.
Toen heb ik um gezag.
Ik krieg van dich de kriebels,
dus blief maar lekker heej.

Teks: G van Beek.
Geznge door: Pinda Wullum.

Late zomer.

Late zomer, en de zn schint achter de kerk.
Vriedaagaovend, veur twi daag otgewerk.
Soldaote van ein jaor of tin.
De lampe blieve gans dn aovend ot.
En de maedjes met ein brone zomersnot.
Roope: Oma, km vanachter die rot!

Refrein: Late zomer, laeve op de straot.
Ik heb t ganse jaor gewach.
Late zomer, de kers is bijna ot.
Ik blief allein nog effe wakker.
Veur dae late zomernach.

Late zomer, kefeekes in de aope lch.
Restaurantjes, k heb enne pannekook otgezch.
Derde jir t zelfde maedje.
Ik geluif t wilt zich laote zeen.
Maar door dae znnebril, kin ik te weinig zeen.

Neet ot Lottum.
Teks en Meziek: Frans Pollux.

Lei zien trt.

Refrein: zze Lei, dae bluus de trt
Maar kint gen maote, maar kint gen maote
zze Lei, dae bluus de trt
En as ut laat wuurt leete in de gt.
Dan is hae in de zevende Hemel
De waereld dreit gans um um haer
Huurte joekskepelle speule
Trek Lei met zien trt weer van laer.

Dae Lei, dae Lei luus de neut dk nderstebaove.
Dae Lei, dae Lei bluus dn hogste ton znder bezei
Wannier weej mtte consertere
Blief Lei aan dn tapkas staon
En wille weej weer trukk nao mooder
Rup Lei: Is t nw al gedaon ?

Dae Lei, dae Lei brink zoe gaer ein moeie serenade
Dae Lei, dae Lei as dae blaoze geit duit alle mei.
Waorum det is neet te verklaore
Hae rak (steeds) de juuste toen.
Zien repertoir kint maar ein leedje
Van zek mich now ens wao ik woen.

Teks en Meziek: ben Verdellen.
Geznge Ben Verdellen.

Letste Kir.

Betoverende auge en ein sprookjesgezich.
De wermte van zien hand as ik naeve um lieg.
Ik twifelde aan alles.
Noow twifel ik neet mir
Oit kump de letste kir.

Het dreijt um de wereld.
De wereld dreijt um um.
De stilte mak t moijer met
zien fluusterende stum.
Ks t ieuwig deure.
Waar dr genne tid.
Oit waer ik um kwid.

Refrein: Want euver de wolleke vluug dae wind.
Daen s vanaaf dao neet bereike kint.
Maar oit brik-e door, nao nder gerich.
En weijt dich weg van mich.
Bluus dich weg van mich.

Neet ot Lottum.
Teks en Meziek: Frans Pollux.

Letste ronde.

Vandaag ein jaor geleeje, stnd ik op ut station.
Te wachte met mien kffer in de hand.
Ik had ut heej gezeen, ik meus dr efkes ot.
Ik woel neet blive kieke aan de kant.
Zoe bin ik heej vertrkke, ging pleite nao ut boteland.

Iers zch ik ut in Brussel en later in Paries.
En zoe bin ik de waereld door gegaon.
Maar nrges ks ik aarde , nrges waas ik thos.
En det vond ik toch auk weer niks gedaon.
Daorum bin ik truuk, um heej met ch aan de tap te staon.

Refrein: De letste rnde, ik heb neet gevonde waat ik zch.
De letste rnde, maar ik heb nog neet geng.

Ik had heibel met de vrouw, weej hadde dieke stress.
Det is de areje det ik ging dae nach.
Maar vanmorge kwaam ik thos, zoot dr eine kaerel op de bank.
En det had ik noow auk weer neet verwach.
Och ober zeg noow zelf, wat haet ut laeve mich gebrach?

Refrein: De letste rnde, ik heb neet gevnde waat ik zch.
De letste rnde, maar ik heb nog neet geng.
Ze gaon weer slote, ik mot nao bote.
Och ober doot mich ein beer.
Want ik kin nrges ander haer.

Noow laup ik door de stad, op zeuk nao mien gelk
In iddere straot, kefee en plein, maar nemus zuut mich gaon.
Nemus zuut mich staon, mien hert det is neet van stein.
Noow is idderein nao hos, en zit ik heej hielemaol allein.

Teks en Meziek: Michiel van der Grinten.
Geznge door: Minsekinder.

Leveling.

Refrein: Leveling, kom efkus donderbeej
Gun dich gers de rs, en luuster efkes heej
Weej twi same halde s in aevenwich
Juust dae ruggesteun, dae maakt de mins in mich
Leveling, kom efkes donderbeej
Gun dich gers de rs, en luuster efkus heej
Wurse ald of wurse zeek, och Leveling
Laeveslang bliefs dich veur mich de Leveling ) 2x

Ik zou zo-gaer is aaf en toe wille weite
Wie s laeve dreuver jaore ot zal zeen
Of s kinder daan k zo motte zweite
Wie weej deeje, toch te vreeije, in t veurheen
Maar gelukkig denk ik daan stiekem toch
Weej twi-same halde altid zrg genoch....

Teks en Meziek: Hans v.d. Brandt
Geznge: Wooden Chain.

Limburg allein.

Dao woo ich gebaore bn.
Woo mien auwesjhoes nog sjteit.
De taal, die ich nog zoo goud kn.
Wooch hauw mie leif en leid.

Refrein: Dat is mie Limburg.
Limburg allein.
Dao geit niks baove.
Zoo is ter mer ein!
Es mien auwt Limburg.
Limburg allein.
Dao geit niks baove.
Zoo is ter mer ein!

Gaon ich nao de vraemde haer.
Of wied oet Limburg weg.
Heur ich ummer toch zoo gaer.
t Goud, t kaod, t sjlech.

Zuik ich mich ei maedje oet.
Is dat ei Limburgs kndj.
Dao woo ich zoo op vertroew.
En nurges baeter vnj.

Otgebrach door Jo Erens.
Geznge door Frits Rademacher.

Limburg los.

We krige enne keuning en ein eige keuninging
Ein eige Limburgs Elftal zonder (ajaciede) drin.
Metreech det wuurt de haufstad en Venlo krig de res.
Znder die ot Holland lk t s auk bes.

Daorum wille weej, Limburg vreej.
Daorum wille weej, Limburg vreej.

De Maas struimp noits mir euver en idderein praot plat.
Idderein vrit Flaai en idderein wuurt zat.
t Brnsgreun eikeholt vervingk t rod-wit-blauw.
Lei Meise president en Beppie wuurt zien vrouw.

Daorum wille weej, Limburg vreej
Daorum wille weej, Limburg vreej.

Refrein: Weej wille Limburg Los, Limburg Los (4 kir)

En we bouwe ein moor, um Limburg, um Limburg.
We bouwe ein moor en genne Hollander
Dae kump dr dan nog door.

We zinge euver Nachtegaal en halde trouw de wach.
We strike t Limburgs Lieuwke door zien roije vach.
En moch t s neet lkke, dan haet t niks gekos
Want zelfs as Limburg vas zit, dan nog blif Limburg los!

Neet ot Lottum.
Teks en Meziek.Frans Pollux.

Limburg mie Landj.

Dks km ich nog trk, al is t nao jaore.
Wooch sjpeelde, mien vrunj hauw, en ouch bn gebaore.
Woo mooder in t Limburgs vertlselkes lous.
Die ich dan dernao nog ns opzegge mous.
De taal die ze leerde, die gouf ze mich mit.
En die me vanzelf dan ouch nooit mee vergit.

Refrein: Al is hie gein zee, gein duune, gei sjtrandj.
Toch hauwt ich van dich, mie Limburg, mie landj.
Want woo ich ouch km of woo ich ouch woon.
Doe Limburg, mie Limburg, doe sjpins toch de kroon.

En zeen ich dien bui in t veurjaor weir bluije.
Es de haver, de terf en t kaore geit gruije.
Dien weije vol blmkes, zoo wied es me zut.
Dan is t ei sjpreukske, waat Limburg s bud.
En znge de veugel dan ouch nog hun wies.
Dan bs doe veur mich ein aardsparadies.

En tref ik se weijer, die troew auw gezichte.
Wooch maonje derveur mich zoo op kn sjpichte.
Dan zuik ik de plaetsjkes, wooch vruiger haer gng.
Dao nger dat bmke, woot bnkske ns sjtng.
En kiek nao den hemel, zoo helder, zoo blauw.
Mie leif Limburgs landj, dat vergaet ich neit gauw.

Jo Erens/ Thur Laudy.
Geznge: Firts Rademacher.

Limburg.

Km luuj, staot op, de zn schient minse,
kiek oet de raam nao t Limburgs land.
Dit wuurd nnen daag wie weej s winse,
dus plk um dan met bei g hand.
Zuus gunds det torehaenke blinke,
dao nao det drpke gaon we haer.
Weej zulle s ein potje beer dao drinke.
Km laot s gaon, t is gaar neet zo vaer.

Refrein: Schon is dit land s gegaeve.
Wie schon in dit land heej te laeve.
Blief veur s bewaard, van kwaod en leid gespaard.
ch mien Limburg, behald dienen aard.

De waeg veurt s langs bs en weije, nao t vredig plaetske gunder wid.
Dae kerktaore zal s leije, zo waere weej de waeg neet kwit.
Zuus langs s paad die kaoreblome, die schon margrietjes nog daobeej.
Nog zund as weej die mei nao hoes toe nome, zn veldboeketje steit t moiste heej.

Vanot de vaerte weijt beej vlage fanfaarmezik euver de hei.
Ein baodschap door de wind gedrage, geej ziet genud, vier met s mei.
Km laot s maar ein bietje spooje, dao wach s nne keulen drnk.
En laot s dan genete van t gooje, det iwelang t Limburgs land al schnk.

Teks en Meziek: J.Theelen/F. Boermans.
Geznge: Ben Verdellen en Lottie Boermans.

Limburgs land.

Iddere mins, waat ik g smoes,
Helt van zienen thos.
Wao det auk meug zien;
Holland of Pruusses, Belgi meschien?

Iddere mins, dae zinge kan,
Wet dao alles van.
Met zien blie gemood.
Luch dan dae mins zien eige hert ens good:

Limburgs land, vaderland, och, waat biss dich schon!
k Zoel neet weite wao ik lever won.
Dien moeie maedjes zien plaetjes, det is heej gans gewon.
Limburgs land, vaderland, och, waat bis dich schon!

En det is in Venlo net wie in Velde,
En det is in Sittard, Kerkraoj, Wirt en auk Maasbree.
En det is in Heerle net wie in Helde.
Jao, alle stedjes d"orpkes huure heej drbeej:

Limburgs land, vaderland, och, waat bis dich schon!
k Zoel neet weite wao ik lever won.
Dien moeie maedjes zien plaetjes, det is heej gans gewon.
Limburgs land, vaderland, och waat bis dich schon!

Otgebrach door: Neutjes 4.
Henk v.d Ham/ Wim Janssen
Peter Jansen/Hans Mans.

Limburgse meid.

Haore blond, boezem rond
t Is een limburgse meid.
Longe flink, lekker dink,
Och, wat krieg ich t heit.
Auge blauw, good figuur
Jao ich raak euversjtuur
Zoa kokket en charmant met dien
Golvend heuvelland.

Sjat ich kin neet mie sjlaope
Es iech dich heb gezeen.
Want ich blief aan dich dinke
Dao kan ich neet omheen.
Jao, dan ligk ich te dreije
Umdat sjlaope neet geit.
Want ich mot aan dich dinke
En t landsjap in dien kleid.

Volle mond sjtrakke kont
t Is een hiel lekker sjtuk
En ze hlt veul vl van mich.
Jao, dat is mien gelok.
Auge blauw, good figuur
Jao ich raak euversjtuur
Zoa kokkt en charmant mt dien
Golvend heuvelland.

Maedsje, soms dink ich, wat deis
Doe mich toch aan.
Maedsje, dien landsjap is zoa sjoan.....
Leefste, ich zegk dich, ch verlees
No mien verstand.
Zeen ich dien golvend heuvelland.

Golvend Heuvelland: Schintaler.
Teks: Guus Smeets
Geznge: Guido.

Loende klokke.

Dao baove in den tore, dao hange ze biejein.
De zoo vertroewde klokke, de grote en de klein.
De klein brink ummer bliedsjap.
De grote sms ouch leid.
De wndj zrg, dat t gebeijer.
Wied euver vljer geit.

Refrein: Loende klokke van Limburg mie landj.
Loende klokke versjterke de bandj.
Laot s ns heurs, waat sjteit te gebeure.
Loende klokke van Limburg mie landj.
Bim-bam, bim-bam, klokke van Limburg mie landj.
Bim-bam, bim-bam, klokke versjterke de bandj.

Die sjoon klinkende klanke.
Veer heure ze zoo gaer.
Ze wille s begleije door gans oos laeve haer.
En went de klokke sjwiege, dan is t sjtil en kaal.
Veer wachte dan verlangend.
Weir oop die klokketaal.

Johnny Hoes/Frits Rademacher.
Geznge Frits Rademacher.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nao Baove