Limburg t

Limburgse leedjes

t Drama op dn hacienda.

Refrein: Och mien dudelke, mien snubelke, chiquita!
Mien primabella donna signorita.
Ik speul veur dich allein mien serenada
op blote veut in de piama.

Op eine hacienda achter in ut Ven.
zoot de dochter van Don Tinus in de kiepe-ren.
Kub, de caballero had um gaer as brod.
Guf dr genne, zag zien pap, det kump dr mich neet ot.

Bertha hoort um zinge, reep toen: Huur ens Kub,
Km maar heej-eropper, want ik gluif det vader slup.
Kub dae zag toen: Bertha, ik weit al gje raod,
km ein bietje donder beej, dan ks ik door dn draod.

Pap had det geraoke, reep toen: Fikkie sjoek!
Kub dae schriwde: Des gemein, daen hnd is opgestoek
En de caballero leep zich bote aom,
maar ut kosde um ein bks en ouk ein bietje baom.

Teks en Meziek:
F. Boermans/J Theelen/B. Verdellen.
De Vrijbuiters.
Geznge: Ben Verdellen.

t Huikske.

Wie ich nog ei jungske waa, zoo van ei jaor of zs.
Doe vng ich gaer van alles aan, en leit ich niks mit rs.
Zout ich aan t trummelek en pakde mich ei kuikske.
Dan zag de mam: doe, deugeneit, ich zt dich in t huikske.
Tralalalala.

Wie ich al get groter woort, de sjooltied waas verbie.
Doe hauw ich gaer wie jederein, ei maedje aan mien zie.
Ei knap gezichske, n aardig kndj, mit m de kop ei duikske.
Ich sjprouk dan mit dat maedje aaf, op ein of anger huikske.
Tralalalala.

Wie ich later vrieje gng, ich waas vol gouwe moud.
Veer noume aafsjeid in de gank, ich weit t nog zoo goud.
Opns versjeende sjoonpapa, dae zag doe mit ei vluikske:
Waat mt dat mit mien dochter noe, dao in dat duuster huikske.
Tralalalala.

Went ich ns bie Petrus km en klop dao aan de deur.
San zaet r: Jng, km doe mer in, doe sjteis ter heel goud veur.
Doe hbs toch neemes kaod gedaon, doe sjteis niks in mie buikske.
Dan vraog ich: Petrus, zt mich mer mit ein ngelke in n huiske.
Tralalalala.

Frits Rademacher.
Geznge Frits Rademacher.

t Huuske.

Refrein: Ider huuske haet zien kruutske
nder idder daak is auk waal ens verdreet.
De ms neet stil staon , ms blieve doorgaon
De laefs maar eine kir en det is unnen weet
t Laeve is ........ neet altid unne lach
Det haet s mam ..... s al zo dk gezag
Geneet van idderen daag vergaet dien zrg en pien
Want nao raegen ......... kump znne schien.

t Laeve det geit op en aaf
En lp zo ziene gank
Veur dn eine deurt t vuuls te kort
Veur dn andere vuuls te lank
Me haet neet alles zelf in hand
En det is auk maar good
Dink positief zoelang t geit.
Det guf dn brger mood.

Smeis dan zitste in de put
En dinks waat now gedaon
Wie km ik heej in Godsnaam ot
Wie mt det vaerder gaon?
Praot dan met vrinde um dich haer
Det duit dich zeker good
Dink positief zolang t geit
Det guf dn brger mood.

Teks en Meziek: Ben Verdellen.
Geznge: Ben Verdellen

t Kapelke.

Ich zeen dich in gedachte weer wies doe ein leedje zngs.
Es dich gelkkig lachend veur t auwt fornuuske stngs.
Of wies doe langs dae zandwaeg leeps, dae noa t kapelke geit.
Wo t bnkske, wos doe mich hbs liere baeje, noe nog steit.
De wind zink langs n kaoreveld, n baekske, dat zink mit.
dek is t jus es of ich weer in t auwt kapelke zit.

Refrein:

Wao mien mooder mich gelierd haet m te laeve.
Wie t laeve dat altied van mich verlank.
Auch al kin ze mich heur leefde neet mier gaeve.
Toch zek ik dk nog stil: mien mam doe bis bedank

En es de zoomer aovendzn heur ltste straol lut gaon.
Door rame van t kapelke, wo get boter-bleumkes staon.
Vertlt t Limburgs lndje stil n jeugverhaol aan mich:
Dan zeen ich in die ltste straol mien mooder heur gezich.
T is of det ze zgge wil: vergaet t plkske neet.
Woo ich dich op n bnkske wie ste kind waas kniele leet.

Strak zal ich mit mien kinjer auch nao t klein kapelke gaon.
Woo ich mit zwart gevouwe hnj mit mooder hub gestaon.
Dan zal ich auch mien kinjer liere baeje op die bank.
Die bank die dao al jaore steit, misschien al ieuwe lank.
Och doezend van die plkskes zien dr in s Limburgs land.
Wo ederein nao toe geit mit ein vldbloom in de hand.

Teks: Henk Stuurop en Harry Bordon.
Geznge door Harry Bordon.

't Kapelke van Gele

Refrein: In Gelo, in Gelo sjteit ein Kapelke,
det hurt heel Belvend wie de Maas.
Mei den gaan ich nag ns gaer nao det kapelke
en doon den blumkes beej 't beeldje in de vaas.
Den kniel ich neer en den dink ich heel mich zelf:
Waorm det jachte? Waorm det jage?
En den besef ich: auch al had ich maar de helf,
den had ich toch nag niks te klage!
Daorm wil ich mt mien kinger aan de hank
dao mei ns kmme en zegge: Auch bedank!

Couplet 1.
't Waas al dk ein toevluchtsoort
veur wae 't mei get duuster woord.
't Is 'n plek m altid waer te komme.
Wie of wat, del kn dao gaar niks bmme.
't Is 'n rspunt m dich te bezinne,
't Is 'n startpunt m opniej waer te beginne.

Couplet 2.
't Lik in Belvend ao 't spaor,
dao loup ich binne zonger ein bezjwaor.
't Is 'n plek wo idderein gelik is
en gn versjil mir tsse erm en rik is.
Dao kn se dienen accu beej gaon laaie,
dao op die plek, die plek wo'ch altid van zal haaje.

Teks en meziek: Piet van Bree / Dr Geraeds

t Paeterke.

Waas vruuger det ouk zo beej g?
As ut paeterke s thos bezch,
nae det vergaet ik neet.
Dan woort gelache en gepraot.
en smeis gevraog um gje raod.
in oore van verdreet.

Hae kwaam dan zo maar aangeweijd,
gewon veur de gezelligheid,
en drnk ein teske mei.
Nao t lache um de letste wiets
sprng hae waer op dn damesfiets.
(Toen droog hae nog de pij).

En zooge we um in gen waek misschien,
dan zagte weej: wat zol dr zien?
Wae wet, mankeert um wat.
Dan waas hae s hos veurbeejgegaon
en zooge weej dk zien fietske staon,
wao eine kranke um nudig had.

Nw is det dan verleejen tid.
Weej zien daen beste vrind nw kwit,
ut paeterke is dod.
Hae waas zo good veur idderein,
dae mins zo nederig en klein,
as priester waas hae grot.

Teks en Meziek: F Boermans/ B Verdellen.
De Vrijbuiters.
Geznge: Ben Verdellen.

t Plaetske wao ik won.

Waat is t laeve schon, in t plaetske wao ik won.
Dao wao mien weegske stnd, wao ik mien leefste vnd.
Dao tsse bs en Maas, wao ens mien speulplaats waas.
Rndum mien elders hos, veul ik mich thos.
En daorum blief ik gaer, wao k ots begrave waer.
Dao wao mien ganse laeve leet, beej mich kump al ein traon.
As k dink aan weg te gaon, nae, nae, det kan ik neet.

Refrein: Is t laeve neet wnderschon.
In de plaats wao ik won.
Die ik al mien leefde gaef.
Zoe lang as ik nog laef.

As ik ens in de vraemde bin.
Taegenin miene zien.
Dan tel ik gewis de daag.
Tot ik weer nao hoes toe maag.

Mien plaetske is mich alles waerd
Einen draum op dees aerd
En daorum dink ik hiel dk.
Heej leet mien grot gelk.

As ik ens in de vraemde bin.
Taegenin miene zin.
Dan tel ik gewis de daag.
Tot ik weer nao hoes toe maag.

Nw geit t dan gebuere: De Kammerdjes.
(In schnen Bbmerwald)
Wrd: Frans Boermans.

t Plekske.

Don beej ein baekske det struimp langs t bs
dao weit ik ein plekske zo stil
Dao vlei ik mich gaer op t dnzige ms
wannir ik tot rs kmme wil.

Gans aan dn einder zeen ik vaag, t verkir, t drk gejaag
zoe klein, zo il, zo vaer.
Maar ot ein buimke achter mich rup ein veugelke: Haej dich
kiek ens um dich haer.

Dao zwump n aendje veurzichtig veurbeej
alsof t mich neet steure wilt.
Uig dao praolt ein vlinkerke: Kik mich ens heej
en alle geluud is verstild.

En mien gedachte waere lich, wie de wolke baove mich
zo stil, zo hog, zo wid.
Jao dan vergaet ik zrg en leid en ik weit veur zaligheid
van gen oor of tid.

Dao, eine nachtegaal zingk al zien leed
de zn znk al weg veur ik t wis.
Ein klkske hil wid, stil de huurs t haos neet
det zaet mich wie laat t als is

Ein vleugske wind ruus nverwachs, net asof t efkes lach
zo good, zo keul, zo zaach
En ot t deeps van mien gemood dingk ik Och wie deej det good
dank veur daezen daag.

Teks en Meziek Ben Verdellen/F. Boermans.
Geznge Ben Verdellen/Lottie Boermans

t Sint Juttemis leed.

Refrein: Met Sint Juttemis
Dan km ik dich waer haole.
Dan wil ik met dich danse
Dan wil ik met dich sjanse.
En gaon weej same ot.

De duvels gaon met fakkels door de straot.
De pestoer dae neet mier heilig praot.
Maar nemus dae vind det det neet geit.
De bis zoe moej verkleid gelk is diek gezeid.
En idderein, jao idderein, jao idderein is geweid.

Refrein: Met Sint Juttemis
Dan zinge weej s leedje.
Dan gaon weej zinge, springe.
Dan daon wej zotte dinge.
En wat mak det nog ot.

Refrein: Jao, de kalvere die danse op t is
Die bieste zien neet wies.
Die danse op t is.

Refrein: Met Sint Juttemis.
Dan km ik dich waer haole.
Dan wil ik met dich laupe.
En gaon weej same ot.

Teks en Meziek: Paul Hermans/Ren Scheffer.
Geznge door: Minsekinder en vrinde.

t Volk zit in de niste.

t Volk zit in de niste
de veejand met zien liste dae leet weer op de loer.
weej zulle um verjage, weej speule nw pandoer.
Km vrinde det wuurd vechte
de mismood met zien knechte dae steit weer veur de paort.
weej zulle neet versage, gluif det maar op s waord.
Allez! allons!
km makkers, die rakkkers weej jage ze achternao.
Weej wille nw de luuj weer laote lache
weej dwinge ze met zze goojen daag.
en wae dr zich dan waere wilt, waat dach ge
dae velle weej met eine gekke slaag.

Km manne op g poste
en waat t ouk maag koste, weej gaon nw aan de slaag.
t Volk geit haos bezwieke, door smberheid belaag.
Weej laote s neet kiste
weg met de pessimiste, nw gaon ze veur de vlor
die nutelikke nlers, det zore klagerkor.
Allez! allons!
te waopen! te waopen! de zwartkikers zien weer dao.
Allez! allons!
km makker, die rakkers weej jage ze achternao.
Weej wille nw de luuj weer laote lache
weej dwinge ze met zze goojen daag
en wae dr zich dan waere wilt, waat dach ge
dae velle weej met eine genne slaag.

Teks en meziek:/Frans Boermans/Jan Theelen.
Geznge: Ben Verdellen.

Tampico.

Ik zoog twi auge wie diamante in Tampico.
Ik reisde net met mien skkertante door Mexico.
Verborge nder dae Mexicaanse sombrero keek dae mich aan.
Hae knikde links en dan waer nao rechts toen zag dae spntaan.
Ol, senora sympatica km sista halde beej mich.
Dan gaef ik morge heej ein fista extra veur dich....

Refrein: Aoh Tampico ohohoho ai ai ai ai
Aoh Mexico ohohoho ai ai ai ai
Laot mich maar druime in t leech van zilvre maon.
Maar deze draum laot ik neet gaon.
Aoh Tampico ohohoho ai ai ai ai.
Aoh Tampico ohohoho ai ai ai ai.

Mien tante Ciela had vlaai gebakke en kluntjesmik.
Op hand en veut van Tequila ging det gemekkelik.
Verborge nder dae bnte poncho keek ik of Sancho mich zoog.
Ik sprng nao links en toen waer nao rechs wiesdet ik dao loog.
Hae zag, senora romantica dich hebs slpke bis van de bein.
Weej viere morge mien lekker schpke fista allein...

Wrd: Hannelore Winter.
Meziek: Dries Holten.
Geznge: Hannelore Winter.

Tante Fien.

Tante Fien kwaam op bezeuk.
In de gank hink nog de reuk.
Van dae mtteballe-jas.
Ot dae muffe kleijerkas.
Zeej zag: Ik mt zuinig laeve
Auk al heb ik gen gezin.
Um de naefkes wat te gaeve.
As ik dr ens neet mier bin.

Refrein :Tante Fien, Tante Fien.
Jao wat zal det zalig zien.
As ze zegge: Det Fien
mt waal dreej maol zeven zien
In zien bukske steit hiel net
Dae krieg dit en dae krieg det.
En de kwaoje krieg niks.
Zo is t maar net!!!!

Toen ging Tante Fientje dod
De verslagenheid waas grot
Ik heb auk mien bes gedaon.
Um ein traon te laote gaon.
Maar ein oor nao de ver-assing.
Zag dn Hier Notaris: Heej,
Tante Fien haet ein verrassing.
Diene naam steit neet dr beej.

Teks en Meziek: A. Wassen/Ben Verdellen/F. Tilburgs.
Geznge: Ben Verdellen.

Tienertoer.

Ik heb sperrejus gestaoke
Ik heb krante rond gebrach
Wao ik cente had geraoke
Waas ik bezig daag en nach
En al meus ik smeis auk bale
Tienertoerkaart hoot mien doel
Maar toen ks ik ze betale
En now heb ik waat ik woel

Refrein: Met dn trein ---- door Nederland
Nao ein leuke stad of nao t strand
Met dn trein --- door Nederland
Zo haet t laeve ziene leuke kant
De huurs dan oet de raemkes t ganse tienerkor
Weej gaon op tienertoer, now allemaol bonjour
Met dn trein --- door Nederland
Zn joeksig reisje is toch allerhand.

Al mien vrinde en vriendinne
kreeg ik allemaol zo vaer
En weej reize as weej kinne
altied same rges haer
Wie weej s dan amuzere
Och det weite weej t bes
Wilt geej zelf t auk probere
Gaot dan gauw nao de N.S.

Teks en Meziek: Ben Verdellen/Frans Boermans
Geznge: Ben Verdellen en De kinder

Toverfeeke.

k Reej op miene fiets lets hnderfiftig
Zeen ik enne wout, ik dink des mis.
Ik stap aaf, hae vrug mich glad en smiechtig:
Haej menke, wae dinks dich waal neet des dich bis?

Refrein: Ik bin ein Toverfeeke.
En ik kin tovere. k Mein t ech.
k tover idderein weg as ik hocus-pocus zeg,

k Heb lets in de viver van de buure.
Met miene vishengel gevis.
Dn buurman dae woort kwaod det ksse huure
Hae reep: Wae dinks dich waal des dich bis?

Refrein:

Neet ot Lottum.
Teks: Frans Pollux.
Mezik: Frans Pollux.

Troetelbaer.

Wie dk haet toch mien mooder aan s kinderbed gestaon.
Met dozend kleine dinger aan t kinderhert voldaon.
Wie dk haet zeej gelache um s koeterwaals-verhaole.
Wie dk achter t printebook eur trnkes al verschaole?

Refrein: Gank nw maar slaope.
Dienen troetelbaer is beej dich.
Nog efkes knovele en dan nao bedje gaon.
Nog in verhlke want de zandman is al bezig.
Ut rozemoze robbedoze is gedaon.
Gank nw maar slaope.
Pak dien duumke dienen tuttel.
Nog ein kruutske veur dae fijne daag vandaag.
Doot dien ugskes toe mien daerke miene pruttel.
Lekker druime... en wies morge mienen blaag.

Dan hoord ik dk.. zeg pap, bring dich die blage ens nao bed.
Hae tauverde ot tante Bet ein sprookjeskabinet.
Maar meuste weej dan slaope, ks dae niks met s beginne.
Dan reep dae rap s mam drbeej, det is, waat mooders kinne!

Wrd en Meziek: Hannelore Winter.
Geznge Hannelore Winter.

Trouw mit ein Limburgs maedje...

Mien auwesj, die zeen hie gebaore.
Zeen Limburgesj in merg en bein.
Ouch ich hb mien hart hie verlaore.
Det sjteit veur mie Limburg allein.
Ich weit nog zoo goud, ich ging vrieje.
De pap zag: noe km ns bie mich.
Noe, loester ns jng, ich maag lieje.
Das doet zuls doon sjus wie ich...

Refrein: Trouw mit ei Limburgs maedje.
Dat is bie mich in tl!
Trouw mit zoo rozeblaedje.
Blief angesj vriegezl!
Zk t ouch aan dien jnges.
Es die ns trouwe gaon!
Trouw mit ei Limburgs maedje.
Dat hb ich ouch gedaon!

Ich hb mich de zaak goud bekeke.
Want maedjes die waere dr zat.
Mer later, doe is toch gebleke.
Dat vader geliek haet gehad.
t Maedje woo ich miet ging trouwe.
Wae hauw dat ouch angesj verwach.
Waas ein van die Limburgse vrouwe.
Woovan miene pap haet gezag:

Giel Aerts.
Geznge: Firts Rademacher.

Truuk in dn tied.

Wannier ik smeis door Venloos straote dwaal.
Dan druim ik gaer van de riddertid.
Waat mich umringk vergaet ik dan totaal.
en t noow en heej bin ik dan efkes kwiet.
Dan zeen ik mich als middelieuwse vrouw.
Aan de waterput, zoe wie det toen dan waas.
Aan t spinneiwel of aan t waefgetouw.
Of ik doon de was in t water van de Maas.

Refrein: Kwaam ik meschien te laat op aerd.
Det waas mich waal t weite waerd.
k Dingk det de mins gebaore wuurt.
Juus in de ieuw die beej um huurt.
Ik bin maar bliej det ik toen neet.
In de riddertid mien laeve sleet.
Want waas det waal, net wieste zaes.
Dan waas ik noow dr neet gewaes.

Smeis zeen ik mich te paerd door Venlo gaon.
Men mien gevolg as jnkvrouw van n kastiel.
Die schoen kleijaasj, wie zoel die mich waal staon.
Znnen diadeem, gewoen ein prnkjewiel.
Thos op de brch zeen ik mich aan de raam.
en zeelsbedreuf pleng ik dao traon nao traon.
As miene prins mich noow maar schake kwaam
En dan met mich nao vader ab woel gaon.

Teks en Meziek: Frans Boermans/Gregor Theelen.
Geznge: Christel v. Rijn/Marlie Boermans/Lottie Boermans.
Jaor 1993

Twie blajer.

Wie twie blajer in de lch, weijt de wind s taegenein.
Maar dan dwarrele weej wiejer, weer wiejer oterein.

Wie twie buutjes op de majjem, gaon weej efkes naevenein.
Maar de majjem drief s auk weer oterein.

Wannier ligge weej same in de have?
Wannier hald ik dich eindelik in mien erm?

Refrein: Ik wil mier
Ik hald ut neet mier ot.
Ik blief maar aan dich dinke.
As ik mien auge slot.
Ik wil mier.
Nne nach met dich allein.
Eine kier in s laeve don beejein.

Jao dae rink um miene vinger, is ein teiken van gelk.
Maar laot det dich neet weerhalde.
Daorum maak ik mich neet drk.

Ik krieg vleugels as weej danse.
Wie twie veugel in de nach.
Jao zeg mich, hebbe weej noow neet al lang geng gewach.

Wannier draag ik dich in mien erm nao baove.
Wannier, wannier.

Teks en Meziek: Michiel van der Grinten.
Geznge door: Minsekinder.

Twi name.

Ik waet t nog good lang geleeje.
Ik zeen nog daen beukebaum staon.
Twi name dao-in otgesneeje
det had ik ot leefde gedaon.

Die kleine dinger ot s jnge jaore.
Vergaet ik neet, die rake noets verlaore.
De rikdm dae toen in s jeug is opgespaard,
blief in de schatkis van s hert veurgood bewaard.

Daen baoveste naam waas det blndje
ik zeen nog zien leeflijk gezich.
Waat waas ik verkikkerd op Gndje,
dao nder dae naam waas van mich.

Zo woelste dien leefde verklaore
umdet t veur iwig dan scheen.
Waat zol dr van um zien gewaore.
Ik heb Gndje noets mier gezeen.

Teks en Meziek: J. Theelen/F. Boermans.
Geznge: Ben Verdellen/ Lottie Boermans.

 

 

 

 

 

Nao Baove