Limburg w

Limburgse leedjes

Waat einen daag.

Dit is znnen daag dae zit van alle kanten good.
Opgeklaorde snuutjes laupe met ein bliej gemood.
Waer um in te biete brink s ein gooje buuj.
Zuus ens waat ein vrintelikke luuj.

Refrein: Daag, goojen daag van mich ik plk dich vandaag.
Bin zo otgelaote wie einen blaag.
Um verleef te waere zoemaar op slaag.
Daag, goojen daag dae hebbe weej toch zoegaer.
Znnen daag dae veulse gans um dich haer.
Goojen daag waat einen daag.

s Morges vruug veur daag en dauw dan straolt t dr vanaaf.
Dezen daag haet alles mei de stumming die is gaaf.
Huur de minse maelig zien en krlle van de lach.
Goojen daag waat zien weej good bedach.

Dae op tid geluch wuurt haet vandaag de langsten aom.
Want t dreijt weer ot op eine kermes znder kraom.
rtelik van dettum en dan lp t wie gesmaerd.
Znnen daag is toch ein leedje waerd.

Wrd: Wiel Hermans.
Meziek: Frits Tilburgs.
Geznge: Hannelore Winter.

Waat heb ik dich aangedaon?

t Duit zn pien
Mt det zoe zien
Ik heb mien laeve
Aan dich gegaeve.

Refrein: Waat heb ik dich toch aangedaon.
Des dich mich neet mir kins vergaeve.
Waat haet dr tsse s gestaon
Des dich mich noow wils laote gaon
Ik zoel dich alles wille gaeve
Ik hald nog zoe van dich
Ik kin neet znder dich mier laeve
Geis dich noow weg van mich
Maar mt ik dich toch laote gaon.
Mien leefde blief altid bestaon.

Ik bin dich kwit
Ik veul zn spit
Dich bis de waore
k Heb dich verlaore.

Bridge
Mien hert steit aope
Ik wil nog haope
Laot mich toch neet gaon
Zoedet ik weer kin slaope.

Teks en Meziek: Guus Timmermans jr.
Geznge: Leta Bell.
Jaor 1993

Waat waas de waereld znder maedjes.

Refrein: Waat waas de waereld znder maedjes.
waat waas t laeve znder eur.
Wie eine zomer znder blaedjes,
ein kerke znder raedjes,
of ein kachel znder veur.
Waat waas de waereld znder maedjes,
waat waas t knudde op dees aerd.
Nae dan zoelste veur t laeve
gen piep tebak mier gaeve.
dan waas de waereld toch niks waerd.

Maar good det Adam lekker loog te slaope
zo haete dr niks van gemerk.
Want toen woord Eva oet zien rub geschaope
waat waas det ein prachtig stk werk.
Hae keek met bl van auge nao zien brod
en reep toen van veralterasie oet: ahoe! aha!

Waat waas dr van de waereld nw gewaore.
wannier dr gen vrouw had bestaon.
Dan waas dr vaerder nemus mir gebaore
dn boel nao de knoppe gegaon.
Gelkkig det t neet beej eine bleef.
nw rope alle mansluuj: uig wie leef! ahoe! aha!

Teks en Meziek: Frans Boermans/Jan Theelen.
Geznge: Ben Verdellen.

Waat zoele weej s kwaele.

Al zien aan al s winse zo nderhand vldaon.
Toch zien dr van die rare minse die ik neet verstaon.
Die loupe maar te klage en zich op stang te jage.
Wae wet wat dr gebeurt as alles scheif zal gaon.

Schei ot met det gemeier, t spraekwaord zaet allang:
Veur alle ngelagde eier mak me zich neet bang.
Want aste geis verzinne waat allemaol zoel kinne.
Dan hebste gaar gen laeve mir, din laeve lang.

Refrein: Waat zoele weej s kwaele um waat nog kmme kan.
Waat kan t s ouk schaele, wae leet dao wakker van.
Weej hebbe neet te keze ot veurspood of verdreet.
Nw weit geej dan beej deze, waat dr kan, det kan ouk neet.

Hald op dus met die klachte en doot niet mir zo raar
Maar gluif geej nog neet waat weej zagte, nw dan laot t maar.
Weej kinne g neet dwinge um met s mei te zinge.
Dr steit beej s gen klaagleed op t rippertoire.

Geej mt det toch begriepe, det haet toch genne zin.
Want wae zien auge toe wilt kniepe zuut t duuster in.
Ge kint maar baeter kieke, dan zal t g waal blieke.
Wao schaduw is dao mt toch ouk n zunke zien.

Teks en Meziek: J. Theelen/F. Boermans.
Geznge: Ben Verdellen/ Lottie Boermans.

Wachtkamertango.

Lets had ik ens det benauwde.
Det nao daag nog neet verflauwde
Wie mien vrouw det neet vertrouwde.
Woort ik nao dn arts gesteurd.

En dae man waas eine nieje.
En det ks ik al neet lieje.
En benauwd waas ik veur twi.
Wie ik wachde op mien beurt.

Wachtkamertango, strakke gezichte, die zich maar richte.
Dao op die deur....
Ik laes aandachtig Libbeles, des prachtig, ot negetintachtig.
Ald en verscheurd.

Toen schrk ik mich haos de velle.
Wie dr eine ging vertelle.
Euver zwaere en gezwelle.
k Waas benauwd wies in de kneen.

Emus anders zag tevreeje.
Wao ze, in ein vaer verleeje.
In zin lif hadde gesneeje.
En de t leet dae auk nog zeen!

Wachtkamertango, en dan dink ikke: t is um te stikke
Dao kump-e haer...
Eine straotvechter verkleid as de slechter.
Dn allerkranksten hnd.
Wuurd van zo iets drek geznd.

Otgebracht door Neutjes 4.
Henk v.d. Ham/Wim Janssen.
Peter Jansen/Hans Mans.

Wae neet huure wilt.

Pap neet met de mond vol praote
Doot now die veut ens van de bank
Mam neet snachs de lamp aan laote
Stel ch neet aan geej ziet neet krank
Pap en Mam wat ziet geej stout
Nae, zo zien weej neet getrouwd.

Refrein: Wae neet huure wilt mt veule
Dus nimmer bote speule
Tilleviesie kint geej vergaete
Nao bed toe zonder aete
Ein verhlke wuurd neet verteld
Dees waek gen zndaagsgeld
Weej doon nimmer met g speule
Wae net huure wilt mt veule.

Mam, daen telder gans laeg aete
Waat eine rmmel weer in hos
Pap, dn haof alweer vergaete
Nao middernach pas waarse thos
Pap en Mam speciaal van ch
hadde weej det neet gedch

Pap en Mam gen ruzie maake
Dreij ens waat zaachter dae muzik
Let irs op ch eige zaake
veur geej weer nao g kinder kiek
Pap en Mam wao mt det haer?
Waorum dt geej det steeds weer

Teks en Meziek: Ben Verdellen/Frans Driessen.
Geznge: Ben Verdellen en De Kinder

Waerman.

Hae zit strak in ut pak. Zien sliepse hebbe stiel.
Zien hand die wize leeflik nao t bord.
De wermte det zien nummerkes. De wind is enne piel.
Met um is idder waerberich te kort.

Zien kpke dreijt beej idder waord. En ik dreij altid mei.
Zien zaachre G kruup langksaam door zien tand.
Hae zuut dr Limburgs ot. Op zndaag paot hae prei.
Enne boerekop met grote boerehand.

Erwin Kroll vrees veur zien baan.
Want Serv dae kump dr aan.

Refrein: Hae bringk ut zunke op de stoep want hae is waerman van beroep.
Holladiejee, det is Serv.
Hae wet percies wie hard t weijt en of t morge snije geit.
Joechee, joechee, det is Serv.
Ik kin um neet dae golde lach. Dus ik kik de gansen daag
allein herhaolinge op TV-8.
Hae bringk t zunke op de stoep want hae is waerman van beroep.
Holladiejee, det is Serv.
Hae wet percies wie hard t weijt en of t morge snije geit.
Joechee, joechee, det is Serv.

Zien stum die is zo leef. Zelfs raege klink as zn.
t Is asof depressies mtte wike.
Serv dae vluug de gansen daag. In ziene waerbeln.
Um wolleke van baove te bekike.

Hae kiek met schpkes auge. Verbaas de waereld in.
Maar waal-e dink det blif veur s verborge.
En gans zien waerman-hert. Det leet-e in de zin:
Dit waas t waer dan weer, tot morge!
Ziene lach is moier as ne zomerdaag.
Met Serv wuurt dn allerkaldste winter lekker zaach

Neet ot Lottum: Teks en Mezik Frans Pollux.

Wee danke daoveur idderein.

Refrein: Maar minse leef ut is gedaon
weej mtte nou nao hos toegaon.
Ut wass geweldig ut waas zo fein.
weej danke daoveur idderein.

Weej deeje zinge euver dinge
soms met en traon of enne lach
Waat melodietjes en leefdesliedjes
die hebbe weej veur och gebrach.

Grot en klein zit donbeejein
en men herkent zien sentiment
t Waas n aovend, vuul belaovend
en dae kumt nou aan zien end.

Teks en Meziek: Hans v.d. Brandt.
Geznge: Wooden Chain.

Weggewaes.

Mt ik van hos.
Dan neem ik ein dink met mich mei in mien gedachte
Mt ik van hos.
Dink ik aan thos, jao, de godganselikken tid.

En aevel wao mien reize op dees aerd mich brachte.
Ik woord toch nrges det vertrouwd gezich oeit kwit.
En znnen heimwee mak beej s, beej jnk en ald.
Irs werm, dan kald.

Km ik nao hos.

Dan kin ik irlik gen secnd mir langer wachte.
Km ik nao hos.
Dink ik aan ein dink nog maar insig en allein

De minse zeen t, kik dae jng steit te versmachte.
Ik krieg de kriebel en de razel in de bein.
Want dr is niks op aerd wao ik zo vuul van hald:
Det Venloosch Alt.

Otgebrach door Neutjes 4
Henk v.d. Ham/Wim Janssen.
Peter Jansen/Hans Mans.

Wengske aan wengske.

Refrein: Wengske aan wengske
same op ein bengske
in de golde maoneschin.
Vlak beej dae viver
zoote weej vol iver
met mekaar ein paar te zien.
Maedje leef, nw luuster,
zag ik in dn duuster
de kins mich dao aan halde wat ik nw verklaor:
as mich is gegaeve
dn te meuge laeve,
Zal ik nog van dich halde euver vieftig jaor!

Wie ik nog op schol zoot waas dao ens per jaor ein bl.
Sms ging ik dao neet nao toe maar meistal ging ik wl.
Toen ik dao dn allerletste kir heb meigedaon.
Bin ik met ein maedje nao n perkske toe gegaon.

Verleef, verloof, getrouwd en ouk kinder um s haer;
die bringe s wal zrg, maar och wat hebbe weej ze gaer!
En achter in dn haof dao steit n benkske in ut graas,
dao druime weej geregeld wie ut beej dae viver waas:

As ik met mien leef in n bejrdehuuske won,
en de golde brolof kump, dan wuurt ut toch zo schon.
Laot ut, zaet mien vruike dan, nog ens wie vruuger zien,
zing nog ens det leedje van dae golde maoneschien.

Teks en Meziek: S Gubbels /B. Verdellen/F Driessen.
De Vrijbuiters.
Geznge Ben Verdellen.

Wie sjoon oos Limburg is.

Es de klanke van de aovendklok.
Weir juublend es meziek.
Euver oos Limburgs lndje gaon.
Dan vuile veer s riek.
En door de aovendzn besjtraold.
Kneile knjer veur t kruus.
Das te allein in Limburg nog
Aan jeedre zandjwaeg zuus....

Refrein: Wie sjoon oos Limburg is.
Begrip toch neemes.
Allein de Zuuderling.
Dae Limburg leif is.
Want door de jaore haer.
Blif Limburg nbetwis.
Dat sjtkske Nederlandj.
Dat t sjoonste is!
Want door de jaore haer.
Blif Limburg onbetwis.
Dat sjtkske Nederlandj.
Dat t sjoonste is!

Wie ei zilvrig lintje lik de Maas.
Door berg en bsj mzuimp.
Woo elke Zuuderling dae in
De vraemde is van druimp.
En vilt t laeve sms neit mit.
En zuiks te nao gt gelk.
Blief aeve in gedachte sjtaon.
En dnk aan Limburg trk.

Harry Bordon.
Gezne: Frits Rademacher.

Witte dof.

O la paloma blanca, witte dof km nao s.
O la paloma blanca, as dich de waeg vinde ks.
Ao dof van de vrede, nw klum nao de zn
en vleeg ens nao Moskou en nao Washington.

Witte vogel van verlange
och wie is t met dich gesteld
waorum zits dich toch gevange
achter tralies van geweld.

Geznge door: De Vrijbuyter s/
De Vrouwluuj van de Maasvallei

Wonderland.

Refrein: Kom gaef mich nou dien hand.
En kom mei nao wonderland.
Dao is alles puur natuur.
Elke daag en avontuur.
Dus gaef mich nou dien hand.
En kom mei nao wonderland/
Dao is nurgens haat en nijd.
En nurgens klassenstrijd.

De zus t op TV.
Echt niejs is dr neet beej.
De ls t in de krant.
Waat is dr toch aan de hand.
Allein mr minse-leid.
Dae nuttelose strijd.
Maar adem deep en zucht.
En neem met mich de vlucht....

De natuur raakt knats van streek.
En de buim die zien al zeek.
Gen blmke det mier lacht.
Of op ein beijke wacht.
De leefde is verliert.
Die weej hebbe veriert.
Maar aodem deep en zucht.
En neem met mich de vlucht....

Teks en Meziek: Hans v.d. Brandt.
Gezonge: Wooden Chain.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nao Baove

W